Monthly Archives: June 2013

My New Roommate – The End

არადა, დიდი არაფერი გოგო იყო. გაურკვეველი ფერის გრძელი თმა ჰქონდა და თხელი ტუჩები. ზედმეტად გამხდარი იყო, თხელკიდურება. რომ შეხედავდით, ვერაფრით წარმოიდგენდით, როგორი ღიმილი შეიძლება რომ ჰქონოდა, ან: იღიმოდა კი ოდესმე?!

სახლისკენ ფეხით წავჩანჩალდი. ასი წლის მოხუცად ვგრძნობდი თავს. კიბეზე ავდიოდი, როცა მესიჯი მივიღე. დავხედე, უცხო ნომერი ციმციმებდა. არც წამიკითხავს, ისე მივუგდე ტელეფონი, ჩემს ოთახში შევიკეტე და მაშინვე დავიძინე. ჩემი მისია აწ აღსრულებული იყო.

არც კი ვიცი, რამდენ ხანს მეძინა. რომ გავიღვიძე, გარეთ კუნაპეტი სიბნელე დამხვდა, ხოლო ჩემს ბენტერა მეგობარს თვალებში ვარსკვლავები ენთო.sleep-girl

მიამბო, რომ აივნის მოაჯირელ პრინცესას  ციცქნა შვილი ჰყოლია. ბებიასთან დასასვენებლად და გულის გადასაყოლებლად მოდის მაშინ, როდესაც თავისი ციცქნა შვილი, არცთუ ციცქნა ქმარი და სავარაუდოდ გრანდიოზული დედამთილი ნერვებს მოუშლიან. აივნის მოაჯირი არც ისე ვიწროა, როგორც შორიდან ჩანს; გარდა ამის, პრინცესაში ჩასახლებულ ჟანა დ’არკს სიმაღლის სრულებით არ ეშინია.

მისი ბებიასთან სტუმრობის სიხშირით თუ ვიმსჯელებდით, პრინცესას არცთუ დალხენილი ცხოვრება უნდა ჰქონოდა _ ზედგამოჭრილი ჩემთან მობინადრე თავგანწირვისთვის შემართულ მეფისწულისთვის. Continue reading

Advertisements
%d bloggers like this: